این هم چند عکس  از کوههای رونج:

 

  با عرض تبریک سال جدید شمسی و سلام خدمت همه دوستان و علاقه مندان عزیز امروز چند عکس جدید از روستای رونج که در بهار هین امسال گرفته شده اند روی وبلاگ قرار داده می شود.

 

"رونج" (به کسر "ر" و "واو") نام روستایی است واقع در بخش مرکزی شهرستان تربت جام استان خراسان رضوی که در ۲۳ کیلومتری جاده تربت جام به مشهد و دامنه کوههای رونج-بزد واقع شده است. 

فرهنگ لغت دهخدا " روستای رونج" را به نقل از جلد نهم فرهنگ جغرافیایی ایران اینگونه معرفی می کند: "دهی از بخش تربت جام شهرستان مشهد. سکنه آن ۱۶۱۷ تن. آب آن از قنات. محصولات آنجا غلات و پنبه. صنایع دستی آنجا قالیچه و گلیم و جوراب بافی".

البته از حدود هفتاد سال قبل که دهخدا مطالب این لغت نامه را گرد آوری نمود تاکنون تغییرات بسیار زیادی در این روستا از نظر وسعت، جمعیت و  شرایط زندگی رخ داده است.

فاصله این روستا تا شهرستان تربت جام ۳۵ کیلومتر می باشد. برای رسیدن به روستا باید حدود ۱۲ کیلومتر از جاده اصلی تربت جام-مشهد به سمت کوه رانندگی کرد. البته این جاده آسفالته می باشد. 

در مسیر جاده تربت جام به رونج و پس از  خارج شدن  از جاده اصلی چند روستای دیگر از جمله سمرغاوه و کلات سفید نیز وجود دارند که البته از نظر جمعیت و وسعت کوچکتر از رونج هستند.  

علیرغم واقع شدن در منطقه خشک و کویری تربت جام، روستای رونج به دلیل واقع شدن در کوهپایه از آب و هوای بسیار خوبی بویژه در فصول بهار و تابستان برخوردار است. در فصل زمستان هوا سرد می شود.

این روستا دارای باغات میوه بسیار سرسبز و زیبایی است که بسیاری از مردم تربت جام و روستاهای اطراف برای استفاده از  طبیعت زیبای آن و همچنین برای کوهنوردی به این روستا می روند.

در باغهای رونج اکثر میوه ها و محصولات فصلی کشاورزی منطقه یافت می شود از جمله آلبالو، گیلاس، زردآلو، هلو، گلابی، انگور، سیب، به، انار و ....

در این روستا همچنین درختان گردو و بادام به وفور وجود دارند. در چند سال اخیر کاشت زعفران در زمینهای اطراف روستا بسیار گسترده شده است.

حدود هفتصد خانوار در این روستا زندگی می کنند. اکثریت قریب به اتفاق ساکنین به کشاورزی، باغداری و دامپروری مشغول اند.  مهم ترین محصولات کشاورزی روستا گندم، جو، چغندر قند است که به دو صورت آبی و دیم کاشت می شود.

آب کشاورزی و مصرفی روستا از طریق آب جاری از کوه، چندین چشمه واقع اطراف روستا و همچنین چند قنات تامین می شود.

از جمله مناطق دیدنی و جذاب این روستا نیز آبشار رونج و باغهای سرسبز حاشیه آب و همچنین طبیعت بسیار زیبا و خوش آب و هوای و بکر دامنه کوه می باشد. البته در اطراف روستا چندین چشمه نیز وجود دارد.

تقریبا حصاری از تپه ها و کوه اطراف روستا را پوشانده که در یکی از این تپه و در داخل سنگلاخ های تپه، پناهگاههایی به شکل غار از چند صد سال قبل کنده شده که به راحتی می توان به داخل آن وارد شد. گویا چاههایی نیز در زیر این غار ها وجود دارد که هنوز به طور دقیق مورد بررسی و کاوش قرار نگرفته اند.  

در امتداد جاده روستا و قبل از وارد شدن به روستا، تقریبا در بالای کوه یک دکل مخابراتی بزرگ و مرتفع و همچنین یک دکل کوچکتر برای پوشش شبکه سوم سیما ساخته و نصب شده است. برای رسیدن به این منطقه با ماشین باید چند کیلومتری در جاده خاکی رانندگی  کرد.    

 عزاداری در ذات خود یک نوع واکنش است در مقابل از دست دادن عزیزان و کسانی که انسان آنها را دوست دارد، یا می توان گفت، یک نوع بروز احساسات و اعلام علایق است. این امر به نوبه خود شکل و شمایل مختلف را به خود گرفته است. عزاداری حضرت امام حسین (ع) در ماه محرم نیز از این قاعده مستثنی نبوده و مردم هر گوشه از ایران و تعدادی از کشورهای دیگر نیز از دیر باز هر یک طبق آیین و رسوم اجتماعی و فرهنگی خود هر ساله مراسم عزاداری سرور و سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله امام حسین (ع) را برگزار می کنند. از آنجا که خمیر مایه و محتوای کلیه این مراسم همان ابراز همدردی با شهیدان کربلا و یادآوری پیام قیام امام حسین می باشد، چندان جای تعجب نیز نیست اگر این مراسم در بسیاری از نقاط ایران و دیگر کشورها نیز با کمی اختلاف شبیه به هم باشد.   

در روستای رونج نیز از شب اول ماه محرم مراسم عزاداري براي امام حسين عليه السلام در مسجد روستا شروع مي شود. هر شب ابتدا روحانی روستا ضمن سخنرانی و روضه خوانی به بیان نکاتی از زندگی آن حضرت و تبیین شرایط زمان و فلسفه قیام عاشورا می پردازد. بعد از اتمام روضه خوانی و سخنرانی، مداحان اهل بیت نوحه می خواند و بقیه مردم مردم نیز به طور منظم سینه می زنند.  این مراسم معمولا در طی دهه اول محرم هر شب ادامه دارد.

 علم کشی و مراسم ویژه روز عاشورا:

 علم به عنوان نماد و نشان پرچم سپاه امام حسین (ع) است که از زمان صفویه وارد مراسم آیینی ایرانیان شده است. چوب علم معمولا از درخت چنار است و ارتفاع آن گاهی تا چند متر نیز می رسد. این چوب را که که خوب تراشیده وصاف کرده اند با پارچه هایی اغلب سبز رنگ یا مشکی است که نمادی از آل پیامبر و عزاداری امام حسین است، تزیین می کنند. در گذشته و همچنین در بسیاری روستاها رسم بر این بوده و هست که مردم برای گرفتن حاجت یا رفع مشکل خود نذر می کرده و پارچه ای را به علم می بستند.

معمولا برای مراسم روز عاشورا همه مردم روستا و تمام کسانی که رونجی هستند از تمامی شهرهای اطراف بویژه از تربت جام و مشهد به روستا می آیند به نحوی که کمتر می توان رونجی پیدا کرد که در روز عاشورا در روستا نباشد و در مراسم علم گردانی شرکت نکند.

مراسم علم گردانی معمولا از صبح زود در روز عاشورا شروع می شود. تعداد علم ها سه عدد است و هیات عزاداری این علم ها را از مسجد روستا طبق آیین خاص و ذکر ادعیه و نوحه خوانی از مسجد روستا خارج می کنند.

همانطور که قبلا نیز ذکر شده بود روستای رونج دارای سه قبرستان است که هر کدام در یک گوشه روستا واقع شده اند و در گذشته اموات را در آنها دفن می کرده اند. هر چند که در حال حاضر اموات را فقط در قبرستانی که در ابتدای روستا واقع شده و قبور شهدا نیز در آنجا قرار دارد دفن می کنند.

ولی برای ادای احترام به درگذشتگان و اموات مسیر حرکت دسته های عزاداری و علم گردانی به این طریق است که دسته های عزاداری با نوحه خوانی و عزداری و با عبور از کوچه های داخل روستا و همچنین کوچه باغ های اطراف همراه با علم به این قبرستان ها رفته و ضمن عزاداری به فاتحه خوانی و روضه خوانی برای اموات می پردازند. معمولا عزادارن پس از حضور در قبرستان اول و فاتحه خوانی در راه بازگشت به روستا با حلیم نذری پذیرایی می شوند و سپس به قبرستان دوم که در دیگر گوشه روستا رفته و برای اموات آن قبرستان نیز فاتحه می خوانند. لازم به یادآوری است که مسیر رفتن به این قبرستان ها با عبور از مسیر رودخانه و کوچه باغ های روستا صورت می گیرد و عزاداران حسینی در بین راه با انواع نذری پذیرایی می شوند.

نهایتا و حدود ظهر عاشورا دسته ها همراه با علم به قبرستان جدید روستا محل دفن روی قبر شهدای روستا می روند. اين عزاداري با فرارسيدن ظهر عاشورابه اوج خود مي‌رسد. معمولا نماز ظهر عاشورا را با شکوه هر چه تمام تر در روی قبور شهدا و به جماعت خوانده می شود. بعد از آنجا معمولا مراسم سینه زنی و علم گردانی تا مسجد روستا ادامه پیدا می کند و علم ها را مجددا در مسجد روستا و در محل مخصوص خود قرار می دهند.  پس از آن نیز تمامی عزاداران، مردم و میهمانان با حلیم اطعام می شوند.

عزاداران حسيني همچنين در نخستين شب شهادت حضرت امام حسين(ع) با حضور در مسجد نوحه خوانی و سینه زنی کرده و مراسم شام غريبان را برگزار مي‌كنند. مداحان اهل بيت(ع) نيز در اين شب با يادآوري مصايب بازماندگان واقعه كربلا و توصيف رنج و آوارگي فرزندان امام حسين(ع) ياد و خاطره اسيران روز عاشورا و اطفال حضرت اباعبدالله‌الحسين (ع) را زنده نگه می دارند.  معمولا دسته هایی از بچه ها نیز به نشانه جستجوي اطفال آواره و گمشده سالار شهيدان در کوچه به صورت دسته حرکت کرده و نوحه می خوانند.

رونج در ویکی پدیا

دانشنامه یا همان دایره المعارف آزاد ویکی پدیا اخیرا مورد توجه بسیاری از فارسی زبانان و به ویژه دانشجویان و اهل قلم واقع گردیده است. مطالب این دایراه المعارف کاملا آزاد است و هرکس که بخواهد می تواند آن را اصلاح و ویرایش کند و یا مدخلی بدان بیفزاید. خوشبختانه در این دانشنامه که مورد مراجعه بسیاری نیز هست مدخلی خاص در مورد روستای رونج نیز قرار داده شده است و به معرفی این روستا پرداخته است. چنانچه کسی تمایل داشته باشد می تواند مطالب این بخش در مورد رونج را نیز به روز و تکمیل نماید. در ذیل مدخل ویکی پدیا در مورد روستای رونج عینا آورده می شود:   

رونج، از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

رونج ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی.

تاریخچه

"رونج" (به کسر "ر" و "واو") نام روستایی است واقع در بخش مرکزی شهرستان تربت جام استان خراسان رضوی که در ۲۳ کیلومتری جاده تربت جام به مشهد و دامنه کوههای رونج-بزد واقع شده است. فرهنگ لغت دهخدا " روستای رونج" را به نقل از جلد نهم فرهنگ جغرافیایی ایران اینگونه معرفی می کند: "دهی از بخش تربت جام شهرستان مشهد. سکنه آن ۱۶۱۷ تن. آب آن از قنات. محصولات آنجا غلات و پنبه. صنایع دستی آنجا قالیچه و گلیم و جوراب بافی".

جمعیت:  این روستا در دهستان میان جام قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۴۱۸ خانوار) ۱۸۳۵ نفر بوده است.^[۱]

منبع: درگاه ملی آمار

علاوه بر این، نشریه اینترنتی جهانگردان ایران نیز با استفاده از صفحه اول وبلاگ معرفی روستای رونج به معرفی این روستا پرداخته است. برای مشاهده متن و ورود به سایت مذکور می توانید روی لینک آن کلیک کنید.

آبشار رونج در فهرست جاذبه های گردشگری استان خراسان رضوی

سازمان میراث فرهنگی و صنایع دستی و گردشگری استان خراسان رضوی در فهرستی با عنوان جاذبه های گردشگری استان خراسان، به معرفی آبشار روستای رونج در صدر مطالب خود به عنوان جاذبه طبیعی- تفریحی پرداخته است. هر چند که اطلاعات مربوطه چندان به روز و کامل نیست و نیاز به اصلاح دارد. با این وجود بخشی از این مطالب در اینجا ذکر می شود:  

شماره : 1

شهرستان : تربت جام

نام جاذبه: آبشار رونج

سمبل: آبشارها- رودخانه ها

طول جغرافیایی: 800918.3098

عرض جغرافیایی: 3913559.3404

بخش: مرکزی

نوع جاذبه: طبیعی - تفریحی

فاصله تا مرکز شهرستان: 35

راه دسترسی: دارد

و ....

هر چند که در همین معرفی نیز به درستی اشاره شده که این مکان متاسفانه فاقد امکانات رفاهی مورد نیاز از جمله رستوران،  قهوه خانه، مسافرخانه یا اقامتگاهی برای استراحت و اقامت و همچنین فاقد پوستر، تبلیغ، نقشه و راهنما است. اطلاعات این وب سایت در مورد وجود مراسم سنتی و محلی مثل عروسی و عزاداری ها و همچنین وجود آثار تاریخی نیز ناقص است و اشاره ای به وجود این مراسم در روستا نشده است.

در روستای رونج و اطراف روستا تعداد زیادی مناطق تفریحی طبیعی و تاریخی وجود دارد که می تواند برای بسیاری از میهمانان و خانواده هایی که برای تفریح و گذراندن ایام فراغت با هدف تفرحی سیاحتی و یا حتی گردش علمی به این روستا می آیند راضی کننده باشد. از جمله این اماکن و تفرجگاهها می توان از آبشار و باغات اطراف آن، غار ها، چشمه ها و قنات ها، چنارهای قدیمی، نواحی اطراف دکل مخابرات در ارتفاعات کوههای رونج، کوههای روستا و همچنین اماکن زیارتی از جمله چند مزار نام برد.

در این بخش و تحت عنوان کلی اماکن تفریحی و دیدنی رونج به توضیح هر یک از این موارد خواهیم پرداخت و ان شاءالله به زودی عکس هایی نیز از اینها روی وبلاگ قرار خواهیم داد.

 

---

1.     آبشار  و باغات اطراف آن

آب جاری حاصل از آب شدن برفهای کوه و همچنین چشمه سارهای کوههای رونج در ابتدای ورود از کوه به روستا دو آبشار نسبتا متوسط و زیبا را ایجاد کرده است که به همراه آب و هوای معتدل و خنک، درختان سربلند و باغات سرسبز و جوی آب روان اطراف آن، منطقه بسیار زیبایی را ایجاد کرده است که هر ساله پذیرای بسیاری از میهمانهایی است که به این روستا می آیند. علاوه بر آن در نزدیکی آبشار رونچ بقایایی از چند آسیاب آبی هنوز باقی مانده است که در قدیم الایام مردم از انرژی آب برای آرد کردن گندم و محصولات مشابه آن استفاده می کرده اند.

برای رسیدن به این منطقه باید از از وسط روستا مستقیم بالا آمده و سپس از مسیر رودخانه و یا باغات اطراف به این منطقه رسید. بخش زیادی از این مسیر را بویژه تا انتهای روستا و باغهای انتهای روستا را می توان با ماشین طی کرد.  

 

در پایین چند تصویر از آبشار و باغهای رونج گذاشته شده است.  

 عکس یکی از آبشارهای رونج

 

 

 

 

 

---

آبشار دوم رونج که کمی بالاتر از آبشار قبلی و محصور در بین درختان بید قرار گرفته است.

 

  

 

---

چند عکس از باغهای رونج

 

 

 

 

 

 

 

این هم تصویری از بقایای یک آسیاب آبی در کنار آبشار رونج:

 

 

۲.     غار ها

در دل کوه و تپه های سنگلاخی حاشیه روستای رونج چند غار نه چندان طولانی وجود دارد که چندین نسل قبل توسط انسان ها حفر شده است. اگر چه تاریخ دقیق و قدمت این غارهای مشخص نیست ولی آثار کلنگ و یا اشیاء شبیه به آن که برای کندن این غارها استفاده شده به وضوح قابل مشاهده است. به نظر می رسد که از این مکان برای سکونت و یا اقامت گاههای موقت استفاده می کرده اند.

روایات افسانه وار حاکی و تحقیق نشده حاکی از آن است که در گذشته در زیر چند مورد از این غارها چاههایی وجود داشته و دارد که از طریق راههایی از زیر زمین (به طول چند کیلومتر) به مرکز روستا راه داشته است.  هر چند تا کنون کسی نخواسته به طور دقیق صحت و سقم این موضوع را بررسی کند.

با این وجود بسیاری از پیران و بزرگان روستا  بر وجود چنین راههایی تاکید دارند. بویژه اینکه در گذشته که این روستا از نظر جمعیت و وسعت بسیار کوچک تر از وضعیت کنونی بوده برای حفاظت بیشتر از ساکنین و مردم در برابر راهزنان و بیگانگان، اطراف آن با حصاری بلند همچون قلعه های باستانی محصور بوده است. به دلیل ساخت وساز خانه ها و گسترش روستا، در حال حاضر اثرچندانی از این دیوار و حصار قدیمی باقی نمانده است. در پایین چند عکس از نمای بیرونی و درونی این مکان را ملاحظه می کنید:

---

---

---

 

---

 

۳.     چنارهای قدیمی رونج :

در میان تمام ملت‌های بشری درخت در باور‌های اعتقادی چندان رسوخ كرده بود كه هاله‌ای از تقدس پیرامون آن را فرا می‌گرفت. هر ملتی غالبا با توجه به اقلیم خود یك نوع درخت را بیش از سایر درختان محترم می‌شمرد. در ایران، درخت چنار و سرو از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده و هستند. مرگ درختان در زمستان و تولد دوباره آنها با فصل بهار درخت را همواره به نمادی از زندگی و جاودانگی تبدیل كرده و جایگاه خاصی بدان بخشیده است. از طرفی، تمامی درختانی كه به نوعی مقدس بوده‌اند، معمولا درختانی بزرگ با عمری طولانی هستند. انسان از قدیم برای درختان وجود روان را قائل بوده است. اعتقادی كه به اساطیر و قصه‌های مردم نیز راه یافته است.

چنار كهن چنان خصوصیاتی طبیعی دارد كه می‌توان اعجاب مردم ساده را بر‌انگیزد. چنار عظیم‌ترین و از پر‌عمر‌ترین درختان ایران و در عین حال مقدس ترین آنهاست. چنار هر ساله پوست می‌اندازد و شاخه‌های تنومند آن رنگ سبز روشنی به خود می‌گیرد. این جوان شدن هر ساله چنار نیز قداست خاصی به آن بخشیده است. زیرا حفظ قدرت جوانی یكی از شرایط لازم برای باروری است و در نتیجه، آن را مظهر بركت و نعمت بخشیدن ابدی می‌سازد.

از آنجا كه مردم غالبا برای حفظ اعتقادات كهن رنگ و بویی از اعتقادات تازه به آن می‌بخشند، در مورد درخت چنار نیز این اتفاق افتاده است و در باورهای مردمی، در زیر هر چنار مقدس و كهنی امامزاده‌ای مدفون است. این كه واقعا امامزاده‌ای مدفون باشد یا خیر، معلوم نیست آنچه مهم است تقدس چنار است كه با این عنوان حفظ گشته است. حتی در بخش هایی از ایران از جمله در منطقه طالقان و الموت درختان چنار مقدسی است كه بنابر اعتقادات مردم منطقه، روز عاشورا از آن خون می‌آید.

در حاشیه و اطراف روستای رونج نیز چند درخت چنار کهن چند صدساله وجود دارد که به نوبه خود دیدنی است. یکی از این چنارهای تنومند و قطور در داخل روستا، در حاشیه رودخانه و نزدیک قنات (کاریز) روستا است. که البته چند سال قبل به طور اتفاقی! یا عمد آتش گرفت و بخش قابل توجهی از آن در آتش سوخت.

چنار قدیمی و بزرگ دیگری نیز در ابتدای ورود به روستا در کنار قبرستان روستا قرار دارد. در پایین همین بخش تصاویری از این چنار را می بینید.

 

از جمله چنارهای بزرگ، قدیمی و معروف روستا نیز چناری است که در بیرون از روستا و در دامنه پایین کوه قرار دارد. در زیر این درخت تنومند و کهن سال چشمه آبی جاری است و برکه ای نیز درست شده است. مالکان باغها و زمینهای طراف معمولا ساعاتی از شبانه روز و بویژه شبها راه خروج آب از این برکه را بسته تا آب زیاد شود و سپس از طریق یک جوی کوچک ازآب آن برای آبیاری مزارع و باغهای خود استفاده می کنند. برای دسترسی به این درخت و استراحت در سایه آن باید قبل از وارد شدن به روستا و در پیچ آخر به طور مستقیم وارد جاده خاکی مقابل شده و حدود یک کیلومتری جلو بروید. این چنار چنان بلند و افراشته است كه از دور دست دیده می‌شود. 

---

 

 

 ۴.     قنات ها و چشمه ها:

·        قنات ها

قنات، کاریز  یا کهریز به راهی که در زیر زمین کنند تا آب از آن جریان یابد می‌گویند. قنات کانالی است که از دیر باز برای مدیریت آب در زمین می‌ساخته‌اند. رشته چاهی است که از «چاه مادر» سرچشمه می‌گیرد و احیاناً هزارها متر به طول می‌انجامد که سرانجام آب این قناتها برای شرب و کشت و کار به سطح زمین می‌رساند ودر جای معینی به روی زمین می‌آید.

قنات اختراع ايرانيان است و هزاران سال قدمت دارد. اجداد ما آبهای شيرين دامنه کوهستان را با کمک فن قنات‌سازی که روش ابداعی خودشان بوده به حاشيه کويرها برده‌اند. با وجود این که چندبن هزار سال از اختراع آن می‌گذرد، مع هذا هنوز هم این روش استفاده از آب ، در قسمت مهمی از روستاها و مناطق مسکونی و کشاورزی و دامداری کشور معمول و متداول است و حتی یکی از ارکان اصلی کشت و زرع در نواحی خشک را تشکیل می‌دهد.  

در حال حاضر طولانی ترین قنات جهان و عميق‌ترين قنات ايران، قنات گناباد است با حدود ۳۴۰ متر عمق، مادر چاه آن، طولانی‌ترين قنات درمنطقه يزد است. قنات قصبه گناباد پيشينه تاريخی ۲۵۰۰ ساله دارد. پر آب‌ترين قنات ايران، قنات اکبرآباد فسا است و قديمی‌ترين قنات ايران، قنات ابراهيم‌آباد اراک می‌باشد. عجيب‌ترين قنات ايران، قنات دو طبقه مون اردستان است که حدود ۸۰۰ سال پيش احداث شده است. يکی ديگر از قناتهای جالب و قديمی ايران نیز قنات دو هزار ساله  کيش می‌باشد که در سال ۱۳۷۱ کشف شد.

 

در روستای رونج نیز چندین نسل قبل چند رشته قنات برای تامین آب کشاورزی روستا حفر شده است که هنوز هم سالم بوده و حداقل از یکی از یکی از آنها آب جاری است و مورد استفاده قرار می گیرد.

یکی از این قنات از مرکز روستا عبور می کند و دارای یک دهنه ورودی با شیبی پلکانی است که در قدیم و زمانی که هنوز آب مصرفی لوله کشی وجود نداشت مردم روستا اغلب از آن برای آب مصرفی استفاده می کردند. هر چند هم اکنون نیز دسترسی به این قنات ممکن است و در تابستان آب بسیار خنک و گوارایی دارد. جالب اینکه بنا به دلایل زمین شناسی در زمستان آب این قنات از آب لوله کشی مصرفی روستا، که از کوه آورده می شود، نسبتا گرم تر است. 

برای دسترسی به این قنات (که در روستا کاریز یا کهریز نامیده می شود) باید ازوسط روستا و درست از مقابل مسجد روستا (حدود دویست تا سیصد متر) به سمت راست بروید.

در پایین چند عکس از این قنات را مشاهده می کنید.

 

عکسی از نمای نزدیک داخل کاریز

 

 

---

·        چشمه ها

چشمه محل تلاقی سفره‌های زیرزمینی آب با سطح زمین است. بسته به ثبات منبع آب، یک چشمه می‌تواند موقتی، دائمی یا خودجوش باشد. در محل ظهور چشمه، گاه حوضچه‌ها یا نهرهایی پدید می‌آیند. مقدار آب چشمه‌ها مخصوصا آنهایی که در تمام سال جاری می‌گردند در فصول سال متغیر می باشد و بستگی به آب و هوا و بخصوص شرایط زمین شناسی ناحیه دارد.  

علاوه بر چشمه آب کنار درخت چنار  که قبلا ذکر آن رفت. در رونج نیز چندین چشمه آب در اطراف روستا وجود دارد که بخشی از منبع آب کشاورزی و باغهای روستاست.